Strona główna Recenzje Andrzej Gumulak, Drugie piętro

Andrzej Gumulak, Drugie piętro

0
PODZIEL SIĘ

Dwie starsze panie i uciekający czas

Drugie piętro Andrzeja Gumulaka to opowieść o przyjaźni i nienawiści dwóch starszych kobiet. Jedna, Lidia Borzo, jest byłą primabaleriną, druga Helena Żelaznowska, to dawna diwa operowa. Kiedyś serdeczne przyjaciółki, wspólnie zamieszkujące kamienicę przy ulicy Śniadeckich w Warszawie, teraz nie odzywają się do siebie. Na ich wzajemnych stosunkach zaważyła pewna tajemnica sprzed lat.

 

Sprawy pomiędzy paniami komplikują się, gdy Lena doznaje udaru, a Lidia postanawia wziąć ją do siebie i zaopiekować się byłą przyjaciółką.

 

 

Powoli poznajemy tragiczne dzieje obu koleżanek ? traumatyczne dzieciństwo, straszne wydarzenia okresu wojny, które położyły się cieniem na ich życiu, ale też bardzo zbliżyły je do siebie. Co się jednak stało, że te kobiety, który były dla siebie jak siostry nagle zerwały kontakt?

Czy dawne grzechy można odkupić, zawrócić z drogi i na nowo odnaleźć siebie? Andrzej Gumulak w swej książce próbuje dać nam odpowiedź na to pytanie.

 

 

Z przyjemnością stwierdzam, że ostatnimi czasy w polskiej literaturze pojawiło się wiele udanych portretów starszych pań, choćby w nowej powieści Anny Fryczkowskiej ?Starsza pani wnika?. Gumulak także zaproponował nam ciekawe, niejednoznaczne bohaterki. Lidia jest zabawna, wrażliwa, momentami mocno denerwująca, a jednak odważna i niezłomna. Helena nie budzi sympatii ? jest zła, pełna bólu i opryskliwa, ale pod koniec powieści czytelnik rozumie i jej racje.

Obie panie mają skomplikowaną osobowość, są trudne do zaszufladkowania, a sama książka jest wielowymiarowa ? to powieść obyczajowa, sensacyjna i historyczna zarazem.

Proza Gumulaka na pewno zastanawia i zmusza do refleksji nad naturą ludzkich uczuć i przemijaniem. Czy starość naprawdę czyni nas mądrzejszymi, sprawia, że potrafimy więcej wybaczyć? A może wręcz przeciwnie ? powoduje, że stajemy się zgryźliwymi tetrykami, wiecznie niezadowolonymi z tego, co przynosi nam los?

Chyba nie tylko ja po lekturze powieści Drugie piętro zadałam sobie pytanie: ?jaka będę na starość??.

Powieść przeczytałam dzięki uprzejmości wydawnictwa Prószyński i Ska