Strona główna Mówi ekspert... Agata Christie, Śmierć lorda Edgware’a

Agata Christie, Śmierć lorda Edgware’a

0
PODZIEL SIĘ

Agata Christie, Śmierć lorda Edgware’a

Urodziwa, aczkolwiek niezbyt rozgarnięta aktorka, Jane Wilkinson, zgłasza się do Herculesa Poirot z prośbą, aby nakłonił jej męża do zgody na rozwód z nią. Ta niecodzienna propozycja nie przypada defektowi do gustu, jednak zaintrygowany osobowością skrajnie egoistycznej i pozbawionej zasad kobiety zgadza się na rozmowę z jej mężem.

Ku swojemu zaskoczeniu dowiaduje się, że lord, mający opinię łajdaka i człowieka okrutnego, nie widzi przeszkód i już pół roku wcześniej wysłał list z odpowiednim zapisem do swojej żony. Zanim jednak Poirot może ogłosić swój sukces mediacyjny lord Edgware zostaje znaleziony martwy, z sztyletem wbitym w kark.

Nikt nie ma wątpliwości, że zabójczynią jest żona lorda, która od dawna, bez zażenowania rozpowiadała, że pewnego dnia wsiądzie w taksówkę i po prostu pojedzie do lorda, wejdzie do jego domu i zabije go, aby uwolnić się od złego męża i móc poślubić księcia Mertona, co zapewni jej pozycję w społeczeństwie i niebywały, jak na aktorkę, prestiż.

Jej wina jest tak oczywista, że aż nieprawdopodobna. Szczególnie, gdy okazuje się, że podczas zabójstwa znajdowała się na przyjęciu, widziana przez kilkanaście osób. Sprawa gmatwa się jeszcze bardziej, gdy służba w domu lorda potwierdza, że feralnego wieczora Jane Wilkinson o 10 wieczorem była w domu lorda i miała sposobność dokonać zbrodni.

Młoda wdowa spędza czas planując uzupełnianie garderoby i głośno rozpowiadając o swojej przyszłości u boku księcia. Tymczasem wszystko zaczyna się gmatwać.

 

 

 

 

Agata Christie, jak zwykle, z właściwą sobie spostrzegawczością opisuje codzienne życie klasy średniej i wyższej. Nie ukrywa, że wyjątkowo przystojny kamerdyner o szemranej przeszłości może być osobą, której obecność dowodzi jawnie homoseksualnych skłonności zamożnego Anglika, a ta potencjalna narzeczona innego, o długim żydowskim nosie to wyraźna aluzja do antysemickich poglądów, od których wielu usiłowało się odżegnywać. Budując obraz angielskiego społeczeństwa pełnego bogatych próżniaków, egoistów i bezwzględnych okrutników tworzy mozaikę, która zaciemnia miejsce zbrodni. Zwiedziony czytelnik gotów jest posądzić o zbrodnię każdego z bohaterów powieści.

To bardzo złożona powieść. Kilku z jej bohaterów mogłoby zaistnieć w osobnym opowiadaniu, jeśli nie w dłuższej historii. Należy do nich np. Carlotta Adams, kobieta, również aktorka, potrafiąca imitować inne osoby. Jak można przypuszczać, jej osoba jest ważnym elementem zagadki, której rozwiązania podejmuje się Poirot.

Najbardziej drażliwa jest głupota aktorki Jane Wilkinson, dla której Parys i Paryż to to samo, a dywagacje nad sądem Parysa są o tyle bezzasadne, że od lat nikt już się z opinią Paryża nie liczy. Jako bystra i inteligentna kobieta, Christie ze szczególną złośliwością uwypukliła głupotę kobiet, dla których jedynym celem życia jest dobre zamążpójście, nawet wtedy, gdy poprzez ciężką pracę i talent potrafiły już wiele osiągnąć.

To nie jest łatwa i przyjemna lektura. Choćby dlatego, że odkrycie zabójcy nie jest dla Czytelnika proste i do końca pozostajemy w niepewności, czy Christie nie ukryła czegoś przed nami. A kiedy wszystko już się wyjaśnia, złość i zdumienie mieszają się w jednym tyglu.

 

Powieść Śmierć lorda Edgware’a to historia opowiadana przez przyjaciela Poirtota, Hastingsa, ktrego nieprzychylnie określa się w tej historii jako psa, który chodzi za swoim panem. Hastings uparcie towarzyszy Herculesowi i jest dla niego natchnieniem do głośnych rozważań i poszukiwania rozwiązania. Z drugiej strony, dla równowagi, autorka postawiła inspektora Jappa, który w jawnej pogardzie mna dedukcję i nader chętnie wyciąga wnioski jedynie na podstawie pozornych faktów i poszlak.

Taka konstrukcja jeszcze bardziej komplikuje powieść, bowiem nic nie jest oczywiste, a jeśli nawet czytelnik zaczyna przeczuwać, że już wie, kto zabił, Japp i Hastings zręcznie wprowadzają go w błąd.

Powieść przeczytałam dzięki uprzejmości Wydawnictwa Dolnośląskiego.